“Kees Gobbens? Da’s de Robert ten Brink van de KSE!”
Aldus een uitspraak van mijn onvergetelijke vriend en collega Tekenen Michiel Eikenaar, alweer wat jaren geleden.
Volgens mij sloeg Michiel daarmee aardig de spijker op zijn kop.
Net zoals de bekende presentator is Kees een uiterst minzaam mens. In de vele jaren dat ik hem als leerling en later als o.a. collega muziek en decaan mocht kennen heb ik hem nooit kwaad gezien. Als hij dan, net als iedereen, wel eens reden daartoe had kon hij eerder wat teleurgesteld of verdrietig zijn dat iets zo gelopen was, maar kwaad?….nee.
Het was dan ook heel prettig en relaxed samenwerken met Kees, eerst in de sectie CKV1, later ook als sectiegenoot media educatie en CKV3 wat later het theoriegedeelte werd voor het examenvak Kunst. Kees (samen met muziekcollega Gertjan Hereijgers) bracht mijn pupillen de voor de examens benodigde onderdelen van muziek bij, ik mocht hetzelfde betekenen voor hun muzikantenclub voor het onderdeel beeldende kunst.
In 1977 mocht ik Kees als leerling op een bijzondere manier leren kennen: we hebben samen toneelgespeeld bij de voorstelling ‘Het leven van Galileï’ van Bertold Brecht onder regie van Ad Bierbooms. Dat leerlingen en docenten samen toneel speelden was in die jaren op de KSE heel gewoon. Kees vervulde in het stuk de rol van van hofmaarschalk èn van raadsheer (een dubbelrol dus) en zag daarbij nog kans zijn muzikale bijdrage te leveren in het begeleidend combo o.l.v. toenmalig muziekcollega John Koole.
In 1984 begon Kees na het voltooien van zijn conservatoriumopleiding op de KSE, aanvankelijk als docent muziek, later ook als decaan havo/ vwo, docent media educatie en docent Kunst algemeen en Kunst Muziek.
Hieronder wat herinneringen aan gebeurtenissen waar Kees bij betrokken was of waarbij we met elkaar mochten samenwerken.
In 1989, toen Kees van Kooten optrad op de KSE was de uitwisseling van ervaringen tussen beide Kezen over het spelen op de trombone een klein hoogtepunt van de avond.
In 1992 mocht ik de decors verzorgen van een van de leukste musicals die ik me uit mijn loopbaan kan herinneren: ‘de Kampioen van vrijdagavond‘, waarbij ik een twintigtal stripachtige tekeningen mocht maken die op het achterdoek geprojecteerd werden. De spelers waren als in een stripverhaalplaatje afgebeeld in de omgeving waarin de desbetreffende scène zich afspeelde en zij stonden of zaten vervolgens in real life als de dia verdwenen was en het toneellicht weer aangegaan was, in exact dezelfde houding en kledij als op het plaatje op het toneel. Tijd en plaats werden, net als in een stripverhaal in een kader van het geprojecteerde plaatje aangegeven. Tegen de neutrale achtergrond van het achterdoek werd er dan verder gespeeld. Dit idee werkte wonderwel en ik heb de beste herinneringen aan dit project onder regie van collega Nederlands Riet Schoondermark. De knappe arrangementen van Kees zitten nog steeds in mijn hoofd, vooral de introotjes waarbij op de derde tel de dia’s getoond moesten worden op de drie projectieschermen op het verder pikdonkere toneel.
Gedurende de jaren negentig mocht de KSE regelmatig genieten van de swingende klanken van de KeesSie Big Band, een uiterst soepel spelend gezelschap, uiteraard o.l.v. Kees met aan zijn zijde muzikale regelneef collega Engels Thijs Bonger. Behalve leerlingen waren er ook diverse muzikale collega’s in de bezetting te vinden! Behalve op school traden zij ook in het buitenland (Engeland en Ierland) in het kader van uitwisselingen op en waren zij o.a. ook te horen op het Jazz festival van Breda.
Vanaf het begin van het tweede millenium bij de ‘Tweede Fase’ werd er vruchtbaar en enthousiast samengewerkt tussen onze secties: regelmatig gaven we elkaars examenkandidaten bij Kunst Algemeen les vanuit onze eigen specifieke expertise en togen we met de muziek- en tekenclubs op excursie. Hieronder foto’s van een excursie met zo’n gezelschap naar Amsterdam uit 2004 onder begeleiding van Kees en ondergetekende waar o.a. een bezoek gebracht werd achter de schermen van Het Nationale Ballet in de Stopera en het Paleis op de Dam.
Hieronder filmbeelden (uit een tijd dat ik in het kader van leraar 24 een weblog bijhield over mijn dagelijkse lespraktijk op de KSE) van een excursie, samen met Kees èn rector Adrie Rombouts naar ‘s-Hertogenbosch waar o.a. de Jeroen Bosch Experience, Museum de Bouwloods en de Sint Jan bezocht werden.
2007 excursie Den Bosch
Toen in 2009 Kees 25 jaar aan de KSE verbonden was maakte ik op verzoek van zijn muziekcollega’s onderstaand groepsportret.
In 2012 bij mijn afscheid van de KSE verzorgden de collega’s muziek en drama een kleine presentatie waarbij zij ingingen op bepaalde zaken rond mijn persoontje. Op de foto Kees tijdens zijn bijdrage met een veelzeggende foto.
Mentor Kees bracht in 2020 (coronatijd!) aan de geslaagde leerlingen de uitslag en een KSE-taartje op hun thuisadres, zich bedienend van een hengeltje en een megafoon om de veilige afstand in acht te kunnen nemen.
Graag wens ik Kees, zijn vrouw Antoinette en hun kinderen met aanhang een grandioos afscheid van de KSE toe en vooral nog een mooie, gelukkige en gezonde tijd daarna!
Kees, het ga je goed en bedankt voor je vriendschap en collegialiteit!
Lees hier een artikel uit BN/DeStem met een interview met Kees.




















