Aan het begin van het nieuwe schooljaar meteen maar even op de serieuze toer!
Kort voordat hier de zomervakantie begon werd mijn aandacht getrokken door een bericht op Linked-in.
Graag wil ik dit bericht, geschreven door een vader wiens dochter blijkbaar niet zo’n leuke tijd had gehad op haar middelbare school op dit blog met jullie delen.
Hieronder de inleiding van de desbetreffende pa en daaronder (klik op de afbeeldingen om e.e.a. goed te kunnen lezen), de tekst van de voorgenomen toespraak waarover de vader schrijft.
Gisteren heeft mijn dochter met veel trots haar Havo diploma in ontvangst mogen nemen. Ze heeft netjes gevraagd te mogen speechen. Eerste reactie was positief, ze mocht 2 a 3 minuten wat vertellen.. totdat haar teamleider haar voordracht las en haar er alsnog van weerhield. Ik heb even getwijfeld dit te plaatsen maar vind het erg belangrijk om te delen. Haar prachtige, eerlijke en welgemeende boodschap had daadwerkelijk verschil/impact kunnen maken en het had de “teamleider” gesierd dit geluid te laten horen. Ze had dat in elk geval verdiend. Ik ben ervan overtuigd dat haar een gigantisch applaus is ontnomen. In tegenstelling tot anderen was haar schooltijd door ziekte en pesten soms minder leuk. Daar is veel en vaak over gesproken en ook beterschap beloofd. Helaas niet met het gewenste resultaat. We voelen ons door velen gesteund al is het besef bij sommige er nog steeds niet. Hopelijk komt er meer aandacht voor dit hardnekkige probleem en grijpt eenieder in als ze zien dat dit speelt. Hopelijk draagt het plaatsen van dit berichtje en haar ontnomen speech daaraan bij. Voor mij is iedereen die er gisteren was dan pas GESLAAGD.
Speech 1
Speech 2
De namen van de betrokkenen zijn mij onbekend en ook de school waar het zich allemaal afspeelde stond niet in het bericht vermeld maar eens te meer blijkt weer eens hoe onbegrijpelijk en kwalijk het is het kwaad van pesten te verzwijgen. Het had de desbetreffende school gesierd om deze leerling spreektijd te gunnen.
Het is natuurlijk een illusie te veronderstellen dat er überhaupt scholen zijn waar pesten niet voorkomt. Om dit ellendig verschijnsel echter dood te willen zwijgen lijkt ervan te getuigen hoe krampachtig, dom en kortzichtig er nog steeds op sommige onderwijsinstellingen met deze laffe activiteiten omgesprongen wordt. Je lost er niets mee op, je laat het gepest gewoon voortwoekeren omdat je blijkbaar niet wilt dat het gesignaleerd en geopenbaard wordt (terwille van ‘de goede naam’ van de desbetreffende school???) …..
Ook op ‘mijn’ school, de KSE in Etten-Leur werd en wordt helaas nog steeds gepest ondanks veel initiatieven zoals pestprotocollen en activiteiten als Paarse Vrijdag. Blijkbaar is dat nog steeds verankerd in een manier waarop sommigen met elkaar denken om te kunnen gaan.
Op de eindexamenexpositie Havo/Vwo 2026 van het afgelopen schooljaar jaar hing een in het oog springend werkstuk van Lotte. Net als de speech van de onbekende kanjer hierboven is het een statement van jewelste. Ook Lotte had helaas door allerlei negatieve bejegeningen aan haar adres geen fijne schooltijd op de KSE. Gelukkig kon zij dat met haar schilderij vrijuit laten zien en kreeg zij daardoor veel belangstelling en steun, niet in de laatste plaats van de kant van rector Drs. Leezan van Wijk die tijdens de opening uitgebreid de tijd nam om met Lotte te praten.
Het werkstuk van Lotte
Lotte bij haar werkstuk
De rector in gesprek met Lotte
Zonder de illusie te hebben om daarin geslaagd te zijn heb ik tijdens mijn loopbaan altijd geprobeerd dit soort onverkwikkelijkheden te signalerem en in de kiem te smoren, maar ook een docent ziet natuurlijk niet alles en veel zal mij omgetwijfeld ontgaan zijn. Ook heb ik niet de illusie dat pesten ooit uitgebannen zal kunnen worden. Ik hoop echter wel dat mensen die een ‘mening’ hebben over anderen dan eerst maar eens zouden beginnen met een zelfonderzoek naar hun bestaansrecht, dan anderen met hun ongebreidelde ‘meningenbrei’ en agressie het leven onmogelijk te maken.
