Feste speelt ‘Mijn zoons’ van Arthur Miller

Net als in de twee afgelopen schooljaren vervolgen we hier de geschiedenis van de Etten-Leurse Toneelgroep Feste die destijds in 1976 zijn oorsprong had op de KSE en waar ik in de eerste jaren actief bij betrokken was.

Destijds zijn we gebleven bij de viering van het 10-jarig bestaan van dit gezelschap in 1987.
De jaarlijkse voorstelling die dat jaar onder regie van KSE-collega Ad Bierbooms voor het voetlicht werd gebracht was ‘Mijn zoons’ van de Amerikaanse auteur Arthur Miller.

Joe Keller is een succesvol zakenman. Zijn fabriek floreerde in de oorlog door het aanleveren van vliegtuigonderdelen. Inmiddels is Joe uitgegroeid tot de succesvolste zakenman van de staat. Nadat zijn zoon Larry vermist is geraakt tijdens de oorlog, heeft Joe al zijn hoop gevestigd op zijn zoon Chris. Deze wil gaan trouwen met Ann, die eerst verloofd was met Larry. Beide weten dat het bekendmaken van het huwelijk, door moeder Kate zal worden gezien als het definitieve opgeven van hoop op de terugkeer van Larry.

Dan staat de broer van Ann, George, plotseling op de stoep. Hij is op bezoek geweest bij hun vader Steve in de gevangenis. Steve en Joe waren zakenpartners, totdat ze ervan werden beschuldigd moedwillig kapotte vliegtuigonderdelen te hebben verscheept. Joe werd vrijgesproken, Steve werd veroordeeld.

Nu zijn de Kellers bang dat de zaak zal worden heropend en alles weer opnieuw zal worden opgerakeld. De spanningen lopen op en langzaam maar zeker ontvouwt de waarheid zich, een pijnlijke waarheid die de Kellers onder ogen moeten zien.

Een liefdesrelatie tussen Chris Keller en Ann Deever, de bitterheid van George Deever, die terugkeert van de oorlog en z’n vader in de gevangenis vindt terwijl zijn zakenpartner op vrije voeten is, zijn allemaal opgezet in een sterke structuur. De climax waar de zoon zijn reactie laat zien tegenover zijn schuldige vader is passend voor een stuk wat prikkelt van intensiteit.

De hoofdrollen in dit drama waren weggelegd voor Ad Schrauwen, een van de spelers die er al vanaf de allereerste voorstelling bij was en degene aan wie wij dit Feste-archief te danken hebben, en KSEcollega Nederlands Riet Schoondermark als het echtpaar Keller. Zoals steeds in de laatste jaren ontwierp en verzorgde goede vriend en KSEcollega tekenen Kees Lauwen weer een vernuftig en fraai decor.

Wie hieronder de kritiek leest van de recensente die Dagblad De Stem naar deze voorstelling gestuurd heeft zal ongetwijfeld opvallen dat in het artikel gerept wordt over ‘Feske’ in plaats van Feste. Een toch wel erg grote blunder van haar en degene die de artikelen op juistheid en spelling moest corrigeren, temeer daar Feste al 10 jaar lang een begrip was in het Etten-Leurse culturele leven.

Dit toneelstuk zou tevens het laatste zijn wat onder de regie van Ad Bierbooms zou worden gespeeld. Jammer genoeg zou hij het jaar na deze opvoering weer ziek worden en spoedig daarna komen te overlijden…

Het stuk blijft actueel:Het National Theatre Live uit Londen bracht het in april van dit jaar op de planken met een wereldberoemde cast onder regie van Ivo van Hove.