Tijdens een van mijn wandelingen met de hond aan het begin van deze zomer werd ik achterop gefietst door Karin Noordam, een oudleerling die ik lang geleden in de klas gehad heb. Zij vroeg me of ik me Hewald Jongenelis, een andere oudleerling uit haar jaar, nog kon herinneren. Natuurlijk was dat het geval, ik volg zijn carrière als veelzijdig beeldend kunstenaar immers al jaren.
Karin had een nieuwtje voor me: zij vertelde me in het Parool gelezen te hebben dat Hewald en zijn partner Sylvie Zijlmans dit jaar (2025) de nieuwe stadstekenaars van Amsterdam zijn. Zij maken gedurende dit jaar zes tekeningen voor dagblad Het Parool die daarin paginagroot te zien zullen zijn.
Hewald heb ik als mentor in schooljaar 1977/1978 in de vierde klas voor mijn neus gehad en al snel had ik door dat ik te maken had met een groot, maar eigenzinnig talent. Hij had destijd naast uitzonderlijk talent ook een eigen kijk op allerlei zaken zoals politiek, economie en gezagsstructuren die niet altijd in overeenstemming waren met wat de ‘gevestigde orde’ vond en dat liet hij blijken ook, daarbij gesteund door vriend en klasgenoot Ron Dirven. Samen zaten zij in de redactie van schoolblad Slurfje en maakten daarin hun standpunten bekend (later gebeurde dat zelfs in een alternatief schoolblad, maar da’s een ander verhaal) en om alles nog eens extra te onderstrepen presenteerden zij zich in een outfit die, enigzins geïnspireerd op het in die jaren populaire “Simplistisch Verbond’ van Kees van Kooten en Wim de Bie. Deze outfit bestond uit een wit hemd met op de rechtermouw het mattenkloppersymbool van het Simplistisch Verbond en petjes met het opschrift ‘Studio 77’ (het productiebedrijf van beide heren) en aldus gekleed liepen ze ook op school rond. Beiden volgden in die jaren teken- en schilderles van Cees Rijppaert aan Sint Frans, eerst gevestigd in de Nobelaer en later in Beeldend Centrum Doornbos te Etten-Leur.
Na de KSE heeft Hewald het een heel eind geschopt als beeldend kunstenaar. Hij werkt thans als graficus, installatiekunstenaar, performance artist, schilder en fotograaf en doet dat vaak samen met kunst-en levenspartner Sylvie Zijlmans waarmee hij een kunstenaarsduo vormt. Hij volgde een opleiding aan de Academie voor Beeldende Vormgeving in Tilburg en bij Ateliers ’63 in Haarlem (1985-1987). In 1993 ontving hij de Prix de Rome voor zijn grafiek.
Werk van Jongenelis (de laatste tijd altijd in combinatie met Sylvie Zijlmans) is opgenomen in de collecties van talrijke nationale en internationale musea en in diverse belangrijke private collecties.
Hieronder wat werk van Hewald uit zijn KSE-tijd gemaakt voor schoolblad Slurfje en werk dat bij mij in de les tot stand kwam.
1978: de redactie van Slurfje met links op de achtergrond beide heren
1976: cartoon van Hewald
1976: cartoon van Hewald met diverse ‘fruitige’ collega’s afgebeeld
1977/1978 Hewald: Mijn handen zijn bezig
1977/1978 Hewald: op de brommer
Doornbos met rechts Cees Rijpaert
Tot zover voorlopig deze herinneringen aan Hewald op de KSE. Later zou ik hem nog een keer ontmoeten in mijn hoedanigheid als lid van de Gemeentelijke Kunstcommissie toen Hewald met een aantal schilderijen langs kwam zodat bekeken kon worden of daarvan wat aangekocht zou kunnen worden voor de Gemeentelijke Kunstcollectie. Helaas: de woorden van Christus zelf indachtig ‘geen profeet is geëerd in zijn eigen stad‘, het kwam er niet van: het budget was niet toereikend en Hewald te duur volgens mijn medeleden, en ik geneer me er nog voor dat we die avond geen zaken hebben kunnen doen vanwege zo’n stomme geldkwestie…
Inmiddels is Hewalds werk wat hij individueel en samen met zijn levens- en kunstpartner Sylvie Zijlmans gemaakt heeft, zoals hierboven al vermeld, in menig kunstcollectie en museum te zien en zijn zij dus dit jaar de stadstekenaars van Amsterdam.
Hieronder de reeds in Het Parool gepubliceerde stadstekeningen die Sylvie en Hewald samen gemaakt hebben. Als de reeks van hun stadtekeningen compleet is kom ik er graag op terug.
